هنر كودكان روش های آموزش هنر :

          برخورد فكری یعنی انتقال هدف های آموزش از ذهن معلم به ذهن یادگیرنده ، به این شكل كه باید برای كودكهدف هایی را مشخص كرد و چارچوب هدفمندی را ترسیم نمود تا او با امید به آن سمت حركت كند. درواقع این اولین قدم در راه این انتقال است . هنر و درك آن ( حتی در مورد كودكان ) بایستی به كاربرد آن و مسائل مربوط به نیازهای فردی و اجتماعی توجه كرد.

          در دومین گام از آموزش هنر به كودكان ، باید در نظر گرفت كه فرایند صحیح آموزش هنر ، بدون توجه درست و عمیق به تاریخ هنر و روند طی شده ی آن در طول ادوار گذشته ممكن نیست و لزوم آشنایی كودكان در حد درك آنان و با توجه به مقاطع سنی مختلف دوره ی كودكی حتمی است و این كه می توان با پردازش تاریخ هنر به صورت داستانی و طرح سئوال ، انگیزه ی لازم را در كودك بوجود آورد تا آمادگی لازم را برای مراحل بعدی پیدا كند.

خلاقیت

          خلاقیت مفهومی آشنا اما بطور غریبی گنگ و مبهم است. همه اغلب فكر می كنند كه خلاقیت را در دیگران و شاید در خود تشخیص می دهند. كار خلاق همیشه با لذت كشف همراه است و سبب به بار نشستن استعداد و قدرت خلاقیت كودكان می شود. در حالیكه محدودیت های بازدارنده لذت كشف كردن را از كودكان می گیرد.

          پس باید اجازه داد كار هنری با لذت كشف همراه باشد . در ابتدا بسیاری از دانش آموزان از این قدرت بی بهره اند . این بی بهرگی به دلیل برخوردهای غلطی است كه سبب شده آنان اعتماد به نفس خود را از دست بدهند و جرأت كشیدن چیزهای جدید مخصوصاً هنرهای نمایشی را نداشته باشند. تقویت جرأت و شهامت شروع كار به عهده ی مربی هنری اوست. در برخی مراحل باید به بچه ها آزادی كامل داد تا اعتماد به نفس پیدا كنند.

الگوها و روش ها

          « كودكان از همان بدو تولد ، با حس های متعددی آشنا می شوند و بطور معمول عكس العمل هایی نشان می دهند.قطعاً این عكس العمل ها در كودكان متفاوت و نسبت به شخصیت درونی آنان متغیر است. ممكن است كودكی به هنگام شادی ، حتی غیر قابل كنترل شود و ابرازات بیرونی متعددی از خود نشان دهدو كودك دیگر با همان میزان شادی ، قادر به بروز آن نباشد و در حد یك تبسم ، ابراز بیرونی داشته باشد. عكس العمل های بیرونی كودكان تا حدودی به نوع محیط زندگی و تربیت والدین ارتباط دارد. ممكن است كودك یاد نگرفته باشد كه در شادی چطور باید عكس العمل نشان دهدو یا به علت محدودیت هایی كه والدین برای او ایجاد كرده اند، تظاهرات بیرونی خود را ناخواسته پنهان كند.در بازی نمایشی سعی شود كه كودكان حس های متفاوتی را واقعاً تجربه كنند. هدایت مربی در این فعالیت ، اهمیت فراوانی دارد. ( ص 76 77 )

 

نتیجه گیری :

          در بررسی فرایند آموزش هنر برای كودكان، به این نتیجه می رسیم كه وجود هر فردی چه خودآگاه و یا ناخودآگاه به سمت زیبایی و هنرگرایی دارد.

« همانطور كه انسان اولیه برای بدست آوردن یا حفظ طبیعت و جلب توجه موجودی برتر به مجموعه ای از حركات و رقص ها و آوازها كه در كل كیفیتی نیایشی داشت ، روی آورده است.‌» (ص 11) 

« فعالیت های تئاتری از طریق آیین ها بوجود آمده است و می توان چنین نتیجه گرفت كه نیایش از یك حركت عادی در زندگی شروع می شود و به كل فرهنگ و تمدن انسانی تسری می یابد.» ( ص 12)

شیخ الاسلام : « بهتر است تمرینات با حركات بدنی شروع و به حركات چهره و سپس تمرینات صدا ختم شود. نباید كودكان را در انجام این حركات محدود كنیم.»  ( ص 23)

« برای آموزش نكات ایمنی و صرفه جویی می توان كاربردهای متفاوت را به كودكان آموزش داد و تخیل را لحظه ای فراموش نكنند و به یاد داشته باشند شخصیت پردازی تخیل گامی به سوی خلاقیت است و از آن دور نشوند.» (ص 68)

« لباس و صورتك یكی از جنبه های بصری بازی های نمایشی كودكان است و استفاده از این ها جذابیت فراوان و لذت بخش و باعث هرچه نزدیك شدن كودك به نقش و باورپذیری فضا و دادن اعتماد به نفس لازم به كودكان می شود. » (ص 85)    

منابع و مآخذ

  الف) « مقدمه ای بر آموزش خلاقیت نمایشی برای كودكان ، الگوها روش ها و نمونه ها »  نوشتة  فائزه فیض شیخ الاسلام چاپ اول 1385 ، تهران : مدرسه  240 صفحه ، مصور ( كتابخانة ملی ایران  17260 85 م )

ب) مقالة « مقدمه ای بر آموزش خلاقیت نمایشی برای كودكان »  نوشتة : یوسفی دودران ، خدیجه ، تابستان 1388  ( آموزش و پرورش شهرستان نمین)

ج) منابع الكترونیكی : یوسفی دودران ، خدیجه ،

عنوان مطلب :« مقدمه ای بر آموزش خلاقیت نمایشی برای كودكان / الگوها روش ها و نمونه ها »

تاریخ مراجعه به سایت یا وبلاگ :

آدرس دقیق اینترنتی :

دیگر منابع و مآخذ:

1-   دانشور ، محمدعلی ، روان شناسی كودك ، انتشارات دانشگاه تبریز ، چاپ اول ، 1341 

2-    حلیمی، علی اكبر، نمایش و تربیت ، انتشارات تربیت ، چاپ اول ، شهریور 1370

3-    كیانیان، داود، تئاتر كودكان و نوجوانان، انتشارات تربیت ، چاپ اول ، زمستان 1370

4-    پارسا، محمد، روان شناسی كودك و نوجوان، انتشارات بعثت ، چاپ اول ، بهار 1367

5-   شعاری نژاد، علی اكبر، روان شناسی رشد، انتشارات كتابفروشی تهران ، چاپ سوم ، 1344 

6-    بیضایی ، بهرام ، نمایش در ایران ، ناشر مؤلف مهر 1344